"Okiem błękitu ..."

"Okiem Błękitu ..."
zagubionej w Wielkim Mieście

Link 29.05.2007 :: 08:34 Komentuj (7)

Myślałam, że nic nie może mnie już w życiu zaskoczyć. A jednak ... Życie zaskakuje nas codziennie ... I chyba to jest w nim właśnie najpiękniejsze ...

PRAGA ... czeski klimat małych uliczek i tajemniczych zakątków ... czeskie piwo (baaaajeczne ... tak jak ja normalnie nie lubię piwa to sama siebie nie poznaję jak mi to czeskie piwo smakowało) ... Hradczany ... Most Karola ... spacery ręka w rękę ... Poczucie prawdziwej, najprawdziwszej wolności ... Tak ... było mi po prostu cudownie ...

Powrót z Pragi wbił mnie znowu w szarą rzeczywistość ... ON znowu nie wiedział ... Tyle łez ... chyba zapotrzebowanie Warszawy na deszcz zaspokoiłam z nadwyżką ...

JUWENALIA ... było niesamowicie ... Kto by pomyślał, że będę się tak dobrze bawić ... Do tego odnajduję się w swojej roli w Samorządzie, daje mi ona coraz więcej przyjemności ... I to chyba jest właśnie najpiękniejsze... Nigdy nie zapomnę tego dnia ... Zresztą co ja będę dużo mówić ... Tak to właśnie było ...

Postanowiłam zmienić swoje życie ... Napisałam list ... do NIEGO ... Napisałam list, bo nie mogłam już tak dłużej ... Postanowiłam zabić w sobie coś ... Postanowiłam, że nie dam się dalej ranić ... że to nie ma sensu ... Zanim go wysłałam nagle los dał mi kolejnego prztyczka w nos ... ON wyczuł, że oddalam się od niego i ... wszystko zaczęło się zmieniać ... Mimo to wysłałam ten list ... Wysłałam , bo nie potrafiłam już tak dłużej ... Przeraził się ... Podobno już od jakiegoś czasu zrozumiał ... Już wie ... Błagał mnie o spotkanie ... że ON musi mi wyjaśnić ... ON musi wiedzieć, czy w moim sercu jest dla NIEGO jeszcze miejsce ...

Życie potrafi jednak zaskakiwać ... Na te słowa czekałam długo, bardzo długo ... Przecież w piątek będzie to już pół roku ... Ale czy nadal tego tak bardzo chcę ... Chyba strach przejął nade mną kontrolę ... Nie wiem co to będzie ... Spotkam się ... W końcu czasem trzeba uwierzyć w życie ... prawda?

Przeminęło, odleciało: